می زنم سبزه گره تا گره ای وا گردد
سالمان سال ظهور گل زهرا گردد
می زنم سبزه گره نیتم این است خدا
یوسف گم شده ی أرض و سماء برگردد
می زنم سبزه گره سبز شود دست دعا
وآنکه رفته ست ز دستم به دعا برگردد
غیبت یار سفر کرده بلائی ست عظیم
عاشقان سبزه ببندید بلا برگردد
امروز روز جمعه ست بیایید فقط یک امروز
به دعا دست برآریم که تا برگردد
اللهم عجل لولیک الفرج
يك مشت دانه گندم توي پارچه اي نمناك خيس خوردن؛
جوانه زدند و سبز شدند .
كمي كه بالا آمدند ، دورشان را روباني قرمز گرفت
و همسايه ي سكه و سيب شدند.
بشقاب سبزه آبروي سفره ي هفت سين بود.
دانه هاي گندم خوشحال بودند و خيالشان پر بود از رقص گندم زارهاي طلايي!
آن ها به پايان قصه فكر مي كردند
به قرص ناني در سفره و اشتياق دستي كه آن را مي چيند.
نان شدن بزرگترين آرزوي هر دانه ي گندم است.
اما برگ هاي تقويم تند تند ورق خوردند
و سيزدهمين برگ پايان دانه هاي گندم بود..!
ربان قرمز پاره شد و دستي دانه هاي گندم را از مزرعه ي كوچكشان جدا كرد.
روياي نان و گندم تكه تكه شد..!
و اين آخر قصه بود
دانه ها دلخور بودند از قصه اي كه خدا برايشان نوشته بود
پس به خدا گفتند : « اين قصه اي نبود كه دوستش داشتيم
اين قصه ناتمام است و نان ندارد»
خدا گفت : « قصه ي شما كوتاه بود اما ناتمام نبود »
قصه ي شما قصه ي جوانه زدن بود و روييدن !
قصه سبزي ، قصه اي كه براي فهميدنش عمري بايد زيست.
قصه ي شما قصه ي زندگي بود و كوتاهي اش
رسالت تان گفتن همين بود.
خدا گفت :«قصه ي شما اگر چه نان نداشت ، اما زيبا بود، به زيبايي نان .»
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)
تو بهاری ، نه...بهاران از توست
از تو می گیرد وام هر بهار این همه زیبایی را
هوس باغ و بهارانم نیست
ای بهین باغ و بهارانم تو
السلام علیک یا فاطمه زهرا (س)
بزمی به حریم کبریا برپا شد
کوثر ز خدا به مصطفی اعطا شد
یک قطره ز آب کوثر افتاده به خاک
صد شاخه گل محمّدی پیدا شد
هر انسانی ، عطر خاصی دارد
گاهی ، برخی عجیب بوی خدا می دهند
همانند : ...مادر !!
بوی بهشت می دهد دست دعای مادرم
سجده پس از خدا برم بر کف پای مادرم
روز مادر خدمت تمام مادران دوستان خوبم تبریک و تهنیت باد
من به دستان خدا خیره شدم معجزه کرد..!!
بهار بیش از تمام فصول از یاد خداوند لبریز است
با اجازه ی خدا
